आती क्या खंडाला?

वन डे मान्सून पिकनिक म्हटलं की, पावलं वळतात ती खंडाळा-लोणावळ्याकडे. शनिवारी दिपेश आणि सोनालीही तिथं गेले होते. बाइकवरुन... जुन्या मुंबई-पुणे हायवेवरुन. एकदम टोल फ्री...

रिमझिम श्रावण सरी पडू लागल्या की, वेध लागतात ते मान्सून पिकनिकचे... आता पाऊस एन्जॉय करायचा तर पावलं आपसूक लोणावळा-खंडाळ्याकडेच वळतात.

पण इथंच आपण फसतो राव. आपल्यासारखीच डोकॅलिटी असलेले हजारो लोक विकेण्डला आपल्या आधी तिथं पोहोचलेले असतात. च्यायला, पाय ठेवायलाही जागा नसते. लोकांची जत्रा पाहूनच निम्माअधिक मूड जातो. त्यामुळे खंडाळा-लोणावळ्यावर काट मारणं, हेच उत्तम.

परंतु गेल्या शनिवारी दिपेश आणि त्याची गर्लफ्रेंड सोनाली दोघांनी आयडिया केली. दोघंही खंडाळा-लोणावळा करुन आली. रेल्वे, बस किंवा कारनं नाही, तर बाइकवरुन. जुन्या मुंबई-पुणे हायवेवरुन. एकदम टोल फ्री...

सॅटर्डेला दुपारी अंधेरी ईस्टला सोनालीच्या ऑफिसखाली दिपेश आपली यल्लो करिश्मा घेऊन उभाच होता. पवई, तिथून ईस्टर्न एक्प्रेस हायवे. ऐरोली ब्रिजसाठी राइट टर्न, तिथून रबाळेमार्गे ते निघाले. धूम्म्म्म्म्म्म्म्म.... एनएच 4 ला जाणारा अॅप्रोच रोड कुठं बाहेर निघतो, त्यालाही धड माहित नव्हतं. पाठीवर गर्लफ्रेंड असताना रस्ता चुकलो तर काशी... पोपट होणार, असं वाटत असतानाच कधी नव्हे ते खाकी वर्दी कामी आली. ट्रॅफिक पोलिसाने एनएच 4 चा मार्ग दाखवला आणि बाइक हायवेवर आली.

खंडाळ्याला जाणारं पब्लिक मोस्टली मुंबई-पुणे एक्स्प्रेस हायवेने जातं. त्यामुळे हल्ली जुना रस्ता मोकळाच असतो. रस्त्याची अवस्थाही चांगली होती. पावसाचं नामोनिशाण नव्हतं, पण वातावरण ढगाळ होतं. बाइक चौथ्या गिअरमध्ये. 80-90 चा स्पीड. सोनालीनं मागून गच्च धरलं होतं... स्पीड वाढत होता, तशी मागची पकड आणखी घट्ट होत होती. दोनेक तासांनी खंडाळ्याचा घाट सुरु झाला. वळणावळणाच्या नागमोडी रस्त्यावरुन दिपेशने बायकिंग स्किल दाखवायला सुरुवात केली.

रस्त्यातल्या वाहनांना ओव्हरटेक करत दोघे खंडाळ्याच्या सन सेट पॉईंटवर पोहोचले, तेव्हा चार वाजले होते. तिथं टुरिस्ट आणि हॉकर्सची ही गर्दी. दोघांनी काढता पाय घेतला. लोणावळ्याच्या दिशेने. फरियास हॉटेल, कुमार रिसॉर्टस्, कामत पाहून दिपेशच्या डोक्यात किडा वळवळला. सोनाली, आजची रात्र आपण इथंच मुक्काम केला तर? काहीतरी थाप मार ना घरी... त्याने बिनधास्त मन मोकळं केलं. मागून गोड नकार आला. तुझ्याबरोबर जेवढा वेळ काढलाय ना, तेवढाच आजच्यासाठी पुरे... असं सांगताना सोनाली गालातल्या गालात हसली.

लोणावळा आलं. तिथून राइट टर्न घेऊन त्यांची करिश्मा अॅम्बी व्हॅलीच्या हिरव्यागार गालिचाच्या दिशेने धावू लागली. भुशी डॅमला थोडं थांबू, असं ठरलं होतं. पण तिथला विकेण्ड क्राऊड पाहून दोघंही एकमेकांकडे पाहू लागले. एवढा कचरा तिथं होता की, तो मॅनेज करायला पोलिसही आले होते. पार्किंगची तर वाटच लागली होती. टपोरी, अवली पोरांचा पेयपानाचा आणि दम मारो दमचा कार्यक्रम सर्वांसमक्ष निर्विघ्नपणे सुरु होता. भुशी डॅमवर फुल्ली मारुन ते निघाले अॅम्बी व्हॅलीकडे. तिथं त्यांना आश्चर्याचा धक्काच बसला. डोंगराच्या पायथ्याशी चक्क नवा शॉपिंग कॉम्प्लेक्स आणि डॉमिनोजचं आऊटलेट...

संध्याकाळच्या सावल्या लांबू लागल्या. आता गारवा नाही, बोचणारी थंडी अंगाचा थरकाप उडवत होती. त्यात धुक्याची भर पडली. दोघांनीही अंगात जॅकेटस् घातली. वळणावळणावर कपल्सनी लव्हर्स कॉर्नर थाटले होते. तिथलं बुकिंग आधीच फुल्ल झालेलं. कुची-कूचा खेळ रंगात आलेला. गाड्या येताना दिसल्या की, ही कपल्स सृष्टीसौंदर्य पाहण्याचं नाटक करायची, हातातला मोबाईल समोर धरुन द-याखो-यांचा फोटो काढण्याची अॅक्टिंग. गाड्या वळणावरुन दिसेनाशा झाल्या की, यांचा अर्ध्यावर मोडलेला कुची-कूचा गेम पुन्हा सुरु...

दोघं डोंगरमाथ्यावर पोहोचले. मक्याचं कणीस, भुट्टा, बटाटा आणि कांदा भजी, चहा-कॉफी, आइस्क्रीम, चिप्स, बिस्किटं... सगळे स्टॉल्स तिथं होते. सोबतीला गर्दीही होती. इथून पुढे अॅम्बी व्हॅली आणखी 9 किमीवर. या रोडवर अलिकडेच दोन नवीन रिसॉर्टस् सुरु झाले आहेत. ते कुची-कूवाल्या कपल्ससाठीच असावेत, असा समज कुणाचाही होईल. परंतु आश्चर्य म्हणजे तिथं फॅमिली क्राऊड दिसलं. अंधार पडू लागला होता. मुंबईला परतायचं होतंच. मग अॅम्बी व्हॅलीला न जाताच दिपेशने करिश्मा मागे वळवली. लोणावळा सिटीकडे. तिथं चिक्की आणि फजची भरपूर खरेदी झाली. कामतमध्ये जाऊन दोघांनी पोटोबा केला. खरं तर खंडाळा-लोणावळ्यात फिरण्यासाठी बरेच स्पॉटस् होते. पण वेळ नव्हता ना यार...

मोर्चा पुन्हा मुंबईच्या दिशेने वळला. दिवसभर बाइक चालवून थकवा आलाच होता. दिपेश सोनालीच्या बिल्डिंगजवळ पोहोचला तेव्हा रात्रीचे साडेदहा झाले होते. घाईघाईत उतरुन आधाअधुरा गुडनाइट किस केला आणि ती धूम पळाली. थोडं पुढं जाऊन थांबली आणि गोड हसत बाय केलं. दिपेशचं अंग सॉलिड ठणकत होतं. प्रयत्न करुनही हसता येईना. फक्त तिची लाँग ड्राइव्हची इच्छा पूर्ण केल्याचं समाधान त्याला होतं.

आता म्हणे त्यांनी पुढची बाइक ट्रिप प्लान केलीय ती महाबळेश्वरला... तेही पुण्याला रात्री हॉल्ट करुन..!

(वि. सू. – याठिकाणी पात्रांची नावे मुद्दाम बदलण्यात आली आहेत. वेळ, स्पॉटस्, बाइकचा मेक आणि रंग याबाबतीत कुणालाही काही साधर्म्य आढळल्यास तो निव्वळ योगायोग समजावा.)

- सुनील घुमे