प्रिय अमुचा एक पार्क हा...

समुद्र आणि गार्डन असा दुग्धशर्करायोग म्हणजे नेपीयन्सी रोडवरचं प्रियदर्शिनी पार्क. पीडीपी...! अरबी समुद्राच्या अगदी काठावर वसलेले हे मोठ्ठालं गार्डन. महत्त्वाचं म्हणजे बाकीची गार्डन सूर्यास्तानंतर बंद होतात. परंतु पीडीपीत मात्र रात्री नऊ वाजेपर्यंत कुणीही तुम्हाला हटकत नाही.

हम : बरं बाबा, आज संध्याकाळी जाऊया...
तुम : कुठं? सी फेसला नाहीतर हाजीअलीला? काय रे, तुला दुसरे कुठले स्पॉट सापडत नाहीत?
हम : का? तिथं काय प्रॉब्लेम आहे? मस्त पावसाचा सिझन आहे. खळाळत्या लाटांमध्ये भिजूया...
तुम : मला नाही आवडतं सारखं सारखं समुद्रावर. सगळ्या लाटा आणि खडकही आपल्याला ओळखायला लागलेत. त्यापेक्षा मस्तपैकी एखाद्या गार्डनमध्ये जाऊ. झाडाखाली, हिरवळीवर नाहीतर कट्ट्यावर बसू...
हम : का ती झाडं नाही ओळखणार आपल्याला..?

... आपलंही अनेकदा असं ‘हम-तुम’सारखंच होतं. एकतर उघड उघड भेटायची बोंब. त्यात भेटलो तर ‘कुठं कुठं जायचं ...’ याच्यावरच निम्मावेळ खर्ची पडतो. त्याला समुद्रावर फिरायचं असतं, तर तिचा हट्ट गार्डनसाठी. ‘हम-तुम’च्या या प्रॉब्लेमवर एक सोल्यूशन आहे… प्रियदर्शिनी पार्क!

समुद्र आणि पार्क असा दुग्धशर्करायोग म्हणजे नेपीयन्सी रोडवरचं प्रियदर्शिनी पार्क. पीडीपी...!

ब्रीच कॅन्डी किंवा केम्स कॉर्नरवरुन नेपीयन्सी रोडने मलबार हिलला जाताना उजव्या हाताला असलेला हा प्रियदर्शिनी पार्क. मलबार हिलवर राहणा-या आणि तोंडात चांदीचा चमचा घेऊन जन्माला आलेल्या गर्भश्रीमंतांचा हा जॉगिंग पार्क. इंदिरा गांधी यांच्या नावावरुन तो प्रियदर्शिनी पार्क म्हणून ओळखला जातो. अरबी समुद्राच्या अगदी काठावर वसलेले हे मोठ्ठाले गार्डन. गार्डनमध्ये बसून समुद्राच्या लाटांचा आनंद लुटायचा, तर पीडीपीसारखी चांगली सोय नाही. महत्त्वाचं म्हणजे बाकीची गार्डन्स सूर्यास्तानंतर बंद होतात. परंतु पीडीपीत मात्र रात्री नऊ वाजेपर्यंत कुणीही तुम्हाला हटकत नाही.

वेल मेन्टेन्ड अशा या पार्कात एन्ट्रीसाठी अजिबात फी नाही. आत शिरलं की, उजव्या बाजूलाच पुष्कळ बेन्चेस असतात. पंजाबी ड्रेस आणि पायात स्पोर्टस् शूज अशा वेषातील आज्जी आणि शॉर्टस-टी शर्टस् घातलेले आजोबा पाय मोकळे करायला टॉवरमधून खाली उतरलेले असतात. पीडीपीला एखाद-दुसरा राऊंड मारल्यानंतर या बेंचेंसवर या ज्येष्ठ नागरिकांची मिटिंग भरलेली असते. त्यांना अजिबात डिस्टर्ब करायचं नाही. एकतर तिथून सरळ रेषेत चालत मधले मैदान क्रॉस करुन थेट समुद्रकिनारी जाता येतं किंवा उजव्या बाजूपासून सुरु झालेल्या जॉगिंग ट्रॅकवरुन प्रेमी कपल्सना आपली पदयात्रा सुरु करता येते. पीडीपीला एक राऊंड मारायचा झाला तरी दहा ते पंधरा मिनिटे लागतात. थकायला झालं तर समुद्र किना-यालगतच्या बेंचवर किंवा दगडांवर, नाहीतर सरळ वाळूत जाऊन बसायचं. ज्यांना खडकांमध्ये बसायला आवडतं, त्यांना तोही ऑप्शन आहे. अरबी समुद्रात बुडणा-या सूर्याला साक्षी ठेवून प्रेमी कपल्सच्या अनेकविध गुजगोष्टी इथं रंगतात...

पीडीपीमधला फेव्हरेट स्पॉट कुठला असेल तर इथलं माडांचं आर्टिफिशियल बन. या लँडस्केप बागेची रचनाच एवढ्या कल्पकतेने करण्यात आली आहे की, हॅटस ऑफ टू देम... माडांच्या झावळ्यांमधून दूरवरचा समुद्र पाहताना आपण एखाद्या चित्रकाराची कलाकृतीच पाहतोय, असा फिल येतो. विशेषतः सूर्यास्तानंतरची रात्रीची लाईटसची रचना वातावरण आणखी रोमँटिक बनवते. काळोख पडल्यानंतर जॉगिंग ट्रॅकच्या मध्यभागी पसरलेल्या हिरवळीवर पहुडण्याचा एक्सपिरीयन्स शब्दांत वर्णन करताच येणार नाही. दिवेलागणीच्या वेळी पीडीपीच्या तिन्ही बाजूला असलेले गगनचुंबी टॉवर दिव्यांनी लुकलुकायला लागतात. एखाद्या तोरणासारखे..!

शेजारी बसलेली ती एका सी फेसिंग बाल्कनीकडे बोट दाखवते आणि म्हणते... मला ते घर हवंय. देशील? आपण जागच्याजागीच उडतो. सा-या यष्ट्या भुईसपाट होतात. एकदम क्लिन बोल्ड...

साडेसात वाजताची वेळ.. इव्हनिंग वॉकवाली मंडळी कमी झालेली असतात. पुढचा एक तास प्रेमी कपल्ससाठी ‘मोकळे मैदान’ असतो. जॉगिंग ट्रॅकवर सुरक्षित अंतरावरुन चालणारी कपल्स एकमेकांच्या बाहुपाशात विसावतात. मोकळ्या आकाशात चांदण्यांचा आणि मोकळ्या पार्कामध्ये कपल्सचा खेळ रंगलेला असतो. एवढ्यात साडे आठ वाजतात... सिक्युरिटी गार्डसच्या शिट्ट्या पार्कामध्ये घुमू लागतात. ‘चलो, बाहर चलो’चा गजर कानावर पडतो. झाडांच्या कुशीतून पाना-फुलांनी बाहेर पडावं, तशी एकेक कपल्स बाहेर येऊ लागतात.

पार्काच्या गेटजवळच्या स्टॉलवर आइस्क्रीमची ऑर्डर दिली जाते. विरघळणारी आइस्क्रीम कपड्यांवर सांडणार नाही, याची काळजी घेत हम आणि तुम नेपीयन्सी रोडवरच्या गर्दीमध्ये विरघळून जातात...

- सुनील घुमे