म्हातारीचा बूट काय किंवा हँगिग गार्डन. इथल्या झाडावेलींमध्ये बच्चेकंपनीपेक्षा प्रेमी कपल्सच जास्त दिसतात. सकाळ-संध्याकाळी जॉगिंगला येणा-या गर्भश्रीमंत मलबार हिलवाल्यांपेक्षा ‘दिलबर हिल’वाल्यांचीच संख्या कितीतरी अधिक असते.
तुम्हाला आठवते लाइफमधली पहिली पिकनिक..?
राणीची बाग, छोटा काश्मिर किंवा नव्याण्णव टक्के म्हातारीचा बूट..!
बहुतेक यापैकीच कुठंतरी आपण पहिल्यांदा जातो. बालपणी पाहिलेल्या त्या राणीच्या बागेची किंवा म्हातारीच्या बुटाची एक इमेज आपल्या डोक्याच्या हार्ड डिस्कमध्ये परमनंटली सेव्ह झालेली असते. जसजसं वय वाढतं, किंबहुना जसं आपण वयात येतो तसतसं त्या इमेजमधील कलर्स बदलत जातात. जुन्या ब्लॅक अॅन्ड व्हाइट फोटोतला म्हातारीचा बूट कलरफुल होतो.
प्रेमात पडलो ना की, हे कलर आणखी उजळतात. त्यांचं इंद्रधनुष्य बनतं...
बच्चे असताना कधीकाळी पहिल्यांदा पाहिलेला म्हातारीचा बूट. त्या बुटाच्या आतून लोखंडी शिड्या चढत वरच्या मजल्यापर्यंत धावत जायचं. बुटाच्या गॅलरीत गेल्यावर खाली उभ्या असलेल्या माणसांकडे पाहून जोरजोरात किंचाळायचं, वाकुल्या दाखवायच्या... बुटावरुन खाली घसरायचं... आयुष्यात पहिल्यांदा प्रेमात पडलो ते या म्हातारीच्या बुटाच्याच. आईशप्पथ!
आणि जेव्हा खरोखरच प्रेमात पडलो तेव्हा ‘ति’लाही अनेकदा तिथंच घेऊन गेलो. बुटाची शप्पथ!
मलबार हिलच्या या टेकडीवरुन गिरगाव चौपाटीचा सीन एकदम झक्कास दिसतो. म्हणजे आकाशात उडणा-या घारीला खालची जमीन कशी दिसत असेल, अगदी तसंच इथून गिरगाव चौपाटीचं दर्शन होतं. म्हातारीच्या बुटात शिरायचं वय उरलं नाही. पण तिथं गेलो की एकदा तरी बुटाला हात लावावंसं वाटायचं. मध्यंतरी बुटात कुणाला जाऊ देत नव्हते. वाईट वाटलं. नंतर कधीतरी छान रंगरंगोटी केली बुटाला. म्हातारीच्या बुटाजवळची बाग तर खूपच सुंदर आहे. त्यापलीकडे बच्चे कंपनीला खेळण्यासाठी मोठं गार्डन आहे. रस्ता ओलांडून पलिकडे गेलं की समोरचं हँगिंग गार्डन तर... व्वा क्या बात है! अजूनही तिथं वेगवेगळ्या प्राण्यांच्या आकारात सजवलेली छोटी छोटी झाडं-वेली, कमानी आहेत. तिथल्या हिरवळीवर बसायचं, गाणी म्हणायची किंवा खेळायचं... आईचा रुमाल हरवला, तो मला सापडला...
हल्ली एक फरक जाणवला तो म्हणजे बच्चे कंपनीपेक्षा इथं कपल्सची गर्दी वाढली आहे. म्हातारीच्या बुटाशेजारच्या बागेतील बेंच कपल्सनी अडवलेले असतात. गार्डनमधून वर टेरेसवरही जाता येतं. तिथं तर कपल्सचाच डेरा असतो. समोरच्या हँगिग गार्डनच्या झाडावेलींमध्येही जागा मिळेल तिथे कपल्स एके कपल्सच दिसतात. सकाळ-संध्याकाळी जॉगिंगला येणा-या गर्भश्रीमंत मलबार हिलवाल्यांपेक्षा ‘दिलबर हिल’वाल्यांचीच संख्या कितीतरी अधिक असते. त्यात दुपारच्या नंतर मुंबई दर्शनवाल्यांच्या बसेसची भर पडते.
मध्यंतरी आपला एक मित्र त्याच्या होणा-या बायकोला घेऊन म्हातारीचा बूट पाहायला गेला होता. दोघांचा साखरपुडा झालेला. परंतु दोघंही घरच्यांना न सांगता परस्पर गुपचूप भेटले होते. एकमेकांचा हात हातात घेऊन त्यांच्या भावी आयुष्याच्या गुजगोष्टी रंगल्या होत्या. एवढ्यात... एवढ्यात... अचानक तीन-चार पालिकेचे सुरक्षारक्षक तिथे धावत आले. काही कळायच्या आतच त्या दोघांवर त्यांनी झडप घातली. काय चाळे सुरु होते तुमचे..? त्यांनी दम भरायला सुरुवात केली. तिची तर घाबरगुंडीच उडाली. आजुबाजूचे सगळे लोक हा तमाशा पाहत होते. सुरक्षारक्षक काही ऐकून घ्यायला तयार नव्हते. उठा... तुमची वरात आता पोलिस स्टेशनवरच नेतो, त्यांनी पुन्हा दरडावले. पोलिस स्टेशनचे नाव ऐकताच तिची बोबडीच वळली, तिनं मोठ्याने गळा काढला. शेवटी त्या दोघांची सुटका केली ती ‘गांधीबाबा’नं... पाचशे रुपये सुरक्षारक्षकांच्या हातात त्याने कोंबले, तेव्हा कुठं मांडवली झाली... पण त्याच्या बायकोने म्हातारीच्या बुटाचा धसका घेतला तो कायमचा...
हँगिग गार्डनपासून दहा मिनिटाच्या अंतरावरच बाणगंगा आहे. का कोण जाणे, पण हा स्पॉट मला तरी फारसा कधी आवडला नाही. जेव्हा जेव्हा तिथं गेलो, तेव्हा तिथं कुणाचं तरी श्राद्ध सुरु असायचं. नाहीतर म्हाता-या गुजराथी बाया अगदी ग्रुपग्रुपने तिथं पवित्र स्नानाला आलेल्या असायच्या. तळ्याचं पाणी ब-यापैकी कमी झालेलं. त्या पाण्यातच काहीजण कपडे धुवायचे. कुत्री पाय-यांवर लोळण घेत पडलेली. श्राद्धाच्या खरकट्यावर कावळ्यांचा हल्लाबोल. फारच किळसवाणं असायचं ते दृश्य. बाणगंगेच्या समोरच समुद्राला खेटून एक छोटंस गार्डन आहे. तिथं मात्र बसायला आवडायचं. कारण या गार्डनमध्ये एकतर गर्दी नसायची, शिवाय समुद्र एकदम मस्त दिसायचा. दुपारच्या वेळी तर या गार्डनमध्ये चीटपाखरुही असत नाही... कळलं? समझनेवालों को इशारा काफी है...
मलबार हिलवरचा सर्वात चांगला लव्हरस्पॉट कुठला माहित आहे? कॅफे नाझ..? नाही. जुन्या हिंदी सिनेमात गाजलेला कॅफे नाझ तर केव्हाचाच बंद पडलाय... म्हातारीच्या बुटाच्या थोडं पुढं चालून खाली बाबुलनाथला उतरुन जायला पाय-या आहेत. दगडी पाय-यापाय-यांचा हा रस्ता. मलबार हिलवरुन थेट बाबुलनाथ मंदिराच्या दारात फक्त पाच मिनिटात पोहोचवतो. इथून गिरगाव चौपाटीलाही जाता येतं. ब-यापैकी रुंद पायवाटीचा हा रस्ता म्हणजे प्रेमी कपल्सचा फेव्हरिट अड्डा. झाडांच्या सावलीत विसावलेल्या या पायवाटेच्या दोन्ही बाजूला मजबूत कठडा आहे. या कठड्यावर बसून तासनतास घालवता येतात. कुणीही तुम्हाला हटकत नाही. मोजकी वर्दळ, म्हटलं तर निर्जन अशी ही जागा. विशेषतः दुपारच्या वेळी. प्रेमी कपल्ससाठी हा एकदम हॉटस्पॉट.
आपली पायरी ओळखून प्रेम करावं, हे तिथंच शिकता येतं. देवाशप्पथ!
- सुनील घुमे
No comments:
Post a Comment