गर्दीतला एकांत

गरज ही शोधाची जननी आहे, हे खरंच. त्या अर्थाने आम्ही मुंबईकर म्हणजे सगळ्या शोधांचे बापच...

साधं प्रेमाचंच घ्या... प्रेमात सगळेच पडतात. शंभरापैकी ९५ तर नक्कीच! आता या गजबजलेल्या मुंबईत प्रेमासाठी निवांत जागा शोधणं म्हणजे काय प्रॉब्लेम आहे, ते प्रेमात पडल्याशिवाय कळणार नाही. (काय पटलं ना?) पण त्यावरही आपण उपाय शोधतो. खरं तर हा उपाय नसतोच, ती असते अॅडजस्टमेण्ट.

त्याशिवाय का दादरचं रेल्वे स्टेशन हा प्रेमी कपल्सचा हक्काचा अड्डा बनतो? दिवसाचे २४ तास आणि वर्षाचे ३६५ दिवस तुडुंब गदीर्ने ओसंडून वाहणाऱ्या या रेल्वे स्टेशनातही प्रेमाच्या कळ्या फुलतात. आश्चर्य वाटण्याचं काही कारण नाही. फक्त लोकल पकडण्याच्या धावपळीच्या शेड्युलमधून फुरसतीची पाच मिनिटं काढायला हवीत. मग, प्लॅटफॉर्मवर फुललेले प्रेमाचे गुच्छच गुच्छ नजरेला पडतात.

दादर वेस्टर्नचा प्लॅटफॉर्म नंबर एक. तिथला इण्डिकेटर... ज्युस आणि आइस्क्रिमवाल्याचा स्टॉल. तुम्ही कधीही जा, चार-दोन कपल्स तिथे आवर्जून भेटतात. चूकामूक न होता हमखास भेटण्याची ही सोयीची जागा. सेण्ट्रल आणि वेस्टर्नला जोडणारे दोन्ही पूल इथे रिकामे होतात. त्यामुळे भेटायचं असेल तर यासारखी दुसरी सोयीची जागा नाही. तुम्ही उपनगरात राहता की शहरात, वेस्टर्नने येता की सेण्ट्रलने... या ठिकाणी हृदयांची भेट होतेच. लोकल पकडणाऱ्यांची गदीर् इथे असतेच. पण आपल्या प्रियकर, प्रेयसीची वाट पाहणाऱ्यांची संख्याही लक्षणीय असते. हे ठिकाण सोयीचं अशासाठी की, इथून शिवाजी पार्क, चौपाटी, सिद्धिविनायक मंदीर, प्लाझा, शिवाजी मंदीर, प्रभादेवी, वरळी सी फेस असं कुठेही सहज जाता येतं.

रेल्वे स्टेशनवर भेटण्याचे बरेच फायदेही असतात. एक तर गदीर्त कुणी ओळखीचा भेटलाच तर तो स्वत:च घाईत असल्यामुळे आपल्याला टोकणं जरा कमीच. दुसरं म्हणजे ओळखीचा कुणी दिसला तर कलटी मारणं सोप्पं असतं. बोलता बोलता दोन-चार पावलं पुढंमागं व्हायचं. आपल्यासोबत कुणी आहे, याचा दुसऱ्या कुणाला संशयही येत नाही. हाय-हॅलो झालं की तो-ती आपल्या वाटेने निघून जातात. आपण पुन्हा आपल्या प्रेमाच्या जगात परततो.

सेण्ट्रल आणि वेस्टर्नला जोडणाऱ्या मुख्य पुलावर उभं रहायलाही जागा नसते. त्याऐवजी त्याला समांतर असलेला जो छोटा पूल आहे, तिथे प्रेमाच्या गुजगोष्टी चांगल्या रंगतात. तिथेही कसला अडसर नसतो. जिथून दादर लोकल सुटतात, त्या प्लॅटफॉर्मलगतचा रस्ताही प्रेमी कपल्सनी गजबजलेला असतो. विशेषत: बाइकवरुन प्रेयसीला सोडायला आलेल्यांची इथे मोठी वर्दळ असते. तुमच्याकडे रेल्वेचा पास नसेल तरी काही हरकत नाही. वेस्टर्नला सुविधाचा फुटपाथ किंवा पूवेर्कडचं स्वामीनारायण मंदीर, हनुमान मंदीर हे स्पॉटही जणू प्रेमीजनांचीच वाट पाहत उभे असतात. टॅक्सीत बसून फाइव्ह गार्डनला जायचं नाही तर समोरच्या हॉटेलात बसून कोल्डड्रिंक प्यायचं. पूवीर् मामा काणेंचा बटाटावडा साक्षीला असायचा. आता त्याची जागा हॉटेलातल्या क्लब सॅण्डविचने घेतलीय. भरपूर वेळ असणाऱ्यांसाठी आणि नसणाऱ्यांसाठी असे वेगवेगळे ऑप्शन तयार असतात.

गर्दीतला हा एकांत अनुभवायला तरी एकदा दादर स्टेशनला याच...

- सुनील घुमे