Friday, August 21, 2009

बांद्रे बँडस्टॅन्ड... इटस् रॉकिंग!

बिनधास्त कपल्स कडेकडेने नाही, सरळ खडकावरुन मजल दरमजल करत समुद्राला जाऊन भिडतात. बँडस्टॅन्डच्या खडकावर बसून प्रेम करणं म्हणजे एकदम रॉकिंग एक्सपिरियन्स! इटस् रॉकिंग, यारा कभी इश्क तो करो..!


बीज अंकुरे अंकुरे, ओल्या मातीच्या कुशीत...
कसे रुजावे बियाणे, माळरानी... खडकात...
हाय फ्रेंडस्, काय आठवलं..?
... गोट्या!
बरोब्बर... लहानपणी पाहिलेल्या ‘गोट्या’ सिरीयलचं हे टायटल साँग.
खडकामध्ये बीजाला अंकुर फुटत नाही, खडकावर बियाणं रुजत नाही, हे खरंच. पण प्रेमापुरतं बोलायचं झालं तर प्रेम हे या नियमाला अपवाद ठरतं. किंबहुना प्रेम हे सर्वच नियमांना अपवाद ठरतं. कसं? कारण खडकावरही प्रेम फुलतं. खडकावरच तर प्रेम खुलतं.

खडबडीत खडकावरील रेशीमस्पर्शी प्रेमाची ही दुनिया पाहायची असेल तर बांद्र्याच्या बँडस्टॅन्डला जायला हवं. अरबी समुद्राच्या कुशीत विसावलेला हा स्पॉट म्हणजे प्रेमी कपल्सच्या फेव्हरिटपैकी एक. ‘गोट्या’ पाहता पाहता प्रेमात कधी पडलो, ते कळलंच नाही. प्रेम म्हणजे खवळलेला दर्याच. समुद्राला आलेलं तुफान. त्यामुळं प्रेमात बुडालेले प्रेमवीर खरोखरीच्या समुद्रात शिरुन प्रेम करायला मुळीच डरत नाहीत.

बांद्रा स्टेशनवरुन रिक्षा करायची आणि बँडस्टॅन्डवर यायचं. ज्यांना प्रेमाच्या गुजगोष्टी करायच्या असतील त्यांना वॉक हा एक पर्याय आहे. इथल्या लँडस्केप गार्डनमधून पायी चालायचं. मनसोक्त गप्पाही होतात आणि प्रितीची बागही फुलते. प्रेमाच्या प्रायमरीमध्ये असलेल्यांनी असं कडेकडेने फिरायचं. अगदी सी रॉक म्हणजे आताच्या ताज लँडस् हॉटेलपर्यंत किंवा त्याहीपुढे किल्ल्यापर्यंत चालत जायचं. तोच तो पडझड झालेला ‘जाने तू…’ वाला किल्ला. तिथून समोरच्या समुद्राचा व्ह्यू सॉलिड दिसतो. सी फेसिंग आलिशान फ्लॅटच्या बाल्कनीत बसल्यासारखा फिल येतो...

ज्यांनी प्रेमाची सेकंडरी स्टेप गाठली आहे, त्यांच्यासाठी जवळचं एक गार्डनही आहे. शाहरुख खानच्या बरोब्बर बंगल्यासमोर. ते कायम कपल्ससाठीच रिझर्व्हड असतं. बाय द वे तुमची ती जर शाहरुखची फॅन असेल तर तिला ‘मन्नत’समोरुन एक राऊंड मारुन आणा. किंग खान नाही, पण त्याच्या ड्रिम हाऊसचा भलामोठा बंद दरवाजा पाहून ती हंड्रेड पर्सेंट खूष होईल. लागली ब ब ब ब बेट... या कॅटेगरीतली कपल्स जवळच्या माऊंट मेरीच्या चर्चमध्येही न चुकता हजेरी लावतात. माऊंट मेरीसमोर मेणबत्ती पेटवून ‘मन्नत’ मागतात...

उरले ते प्रेमाची थर्ड डिग्री गाठणारे. ही बिनधास्त कपल्स कडेकडेने नाही, सरळ खडकावरुन मजल दरमजल करत समुद्राला जाऊन भिडतात. या खडकांवरुन चालणं म्हणजे एकदम रॉकिंग एक्सपिरियन्स! इटस् रॉकिंग, यारा कभी इश्क तो करो... इटस् रॉकिंग! एकेक पाऊल जपून टाकत, मध्येच जंप मारत ही अडथळ्यांची शर्यत पार करावी लागते. सोबत असलेली ती आपला नाजूकपणा जपत असते. जास्त पुढं नको, इथंच थांबूया, असं ती म्हणते. मग आपण तिचा हात धरायचा आणि खेचायचं. ती लाडिक आढेवेढे घेईल. आपणही इम्प्रेशन मारण्यासाठी हिरो व्हायचं. दगडावरुन कशी सहज उडी मारता येते, त्याचं प्रात्यक्षिक दाखवायचं. पण कधी कधी मोठ्ठी गंमत होते. म्हणजे हिरोगिरी करण्याच्या नादात बुळबुळीत दगडावरुन पाय स्लिप होतो आणि धपा...क् होतं. सगळ्या मूडची आणि कपड्यांचीही ‘आयझेड’ होते... खडकावरची ही सप्तपदी जरा जपूनच पार करायची...

जरा लांबवर पोहोचलो की, एखादा आडोशाचा खडक शोधायचा. बाजूला एखादं कपल असेल तरी हरकत नाही. उलट बरंच. वेळप्रसंगी कुणीतरी बाजूला आहे, ही बाब पुढच्या ‘कार्या’ला आणखी बळ देते... संध्याकाळची वेळ असेल तर मस्तपैकी तिच्या कुशीत शिरुन सनसेट पाहायचा. पोझिशन नेमकी उलटी असेल तर तिच्या केसांमधून बोटं फिरवत राहायचं. मोबाईलवर छानपैकी अमिताभचं जुनं गाणं लावायचं. कभी कभी मेरे दिल में खयाल आता है... एकदम रोमँटिक माहौल. आता अशा रोमँटिक वातावरणात समुद्राबरोबरच प्रेमालाही भरती आली, तर त्यात आपला काय दोष? प्रेमात आकंठ बुडणं म्हणजे काय, याचा साक्षात्कार बँडस्टॅन्डच्या या खडकाळ जगतात पावलापावलावर दिसतो. कधीकधी ही कपल्स प्रेमसागरात एवढी बुडालेली असतात की, आजुबाजूला भरतीचं पाणी वाढतंय, याची शुद्धही त्यांना राहत नाही. भरतीच्या पाण्यात अडकून कपल्स बुडाल्याच्या घटना अनेकदा इथं घडल्या आहेत. तेव्हा बी केअरफुल! घरी आणखी कुणीतरी तुमची वाट पाहतंय...

आता प्रेम म्हटलं की प्रेमाचे पहरेदारही आलेच. पोलिस कधी कधी इथे धाडी घालून रसभंग करण्याचे त्यांचे कर्तव्य इमानेइतबारे पार पाडतात. बंदी असलेल्या डान्स बारमधल्या पोरींना कसं पकडतात, अगदी तसंच प्रेमी कपल्सची वरात रीतसर पोलिस ठाण्यात पोहोचते. संताप... राग... हुंदके... रडारड... आक्रोश... सगळ्या भावभावनांचा नुसता कल्लोळ होतो. कधी नुसती हूल देऊन सुटका होते, तर कधी मामला फाइन भरेपर्यंत ताणला जातो. कुणी जास्तच पंगा केला तर सरळ मुलीच्या आणि मुलाच्या घरी फोन करुन त्यांच्या प्रेमलीलांचा अध्याय पोलिस घरच्यांसमोर वाचून दाखवतात. त्यामुळे दुर्दैवाने अशी वेळ कधी आलीच तर सरळ पोलिसमामांच्या हातापाया पडायचं, गयावया करायची. 99 टक्के काम झालंच म्हणून समजा.

… शेवटी खाकी वर्दीच्या आतही माणसाचंच हृदय असतं. ते विरघळतं...

- सुनील घुमे

No comments:

Post a Comment