‘हिरा’नंदानी है सदा के लिए…

फॉरेनला जाणं आपल्याला परवडणार आहे का? पण पवई हिरानंदानीच्या ड्रिम वर्ल्डला जाणं तर शक्य आहे. ‘फॉरेन रिटर्न्ड’ होण्याचा लाइव्ह अनुभव घ्यायचा असेल तर... ‘हिरा’नंदानी है ना, सदा के लिए..!
..............

एक भलामोठ्ठा तलाव... त्याच्या काठावर छोटी छोटी खेडी... डोंगरकपा-यात वसलेली. तुंगा, चांदिवली. कधीकाळी शेती व्हायची तिथं. मग हळुहळु खाणी सुरू झाल्या. हिरव्याकंच डोंगरांचा तुकडा पडू लागला...

आता तिथं मोठ्ठं ड्रीमवर्ल्ड उभं राह्यलंय. हे बडे बडे आलिशान टॉवर्स... आकाशात आरपार घुसलेले... प्रत्येक टॉवरवर ग्रीक शैलीतल्या पॅलेससारखे गोलाकार, आकर्षक घुमट... रस्त्यांच्या दुतर्फा शॉपिंग कॉम्प्लेक्सेस... मॉल्स, फुड प्लाझा, डिपार्टमेंटल स्टोअर्स, हायफाय कपड्यांचे शो रुम्स, अम्युझमेंट पार्कस्, अॅडव्हेंचर स्पोर्टस् सेंटर, लँडस्केप गार्डन्स... काय नाही तिथं. अगदी सेम फॉरेनमध्ये असतं ना तसं...

आता फॉरेनला जाणं आपल्याला परवडणार आहे का? पण फॉरेन रिटर्न्ड होण्याचा लाइव्ह अनुभव घ्यायचा असेल तर... पवई ‘हिरा’नंदानी है ना, सदा के लिए..!

सावळ्या कुंभाराच्या गाढवाने (म्हणजे शापित गंधर्वाने) एका रात्रीत एका खांबावर सात मजल्याची सोन्याचांदीची माडी बांधली... अगदी तसंच हिरानंदानी बिल्डरने आपल्या कल्पकतेने ही जादुई स्वप्ननगरी उभी केली. भूतलावरील सगळी सुखं या एकाच छत्राखाली उपभोगता यावीत, ही बेसिक आयडिया. अगदी सिनेमातही फॉरेनचा एरिया दाखवायचा झाला की, पवईच्या हिरानंदानी परिसरातून कॅमेरा फिरू लागला. विदेशात राहणा-या हिरोच्या घरातून हिरानंदानीची स्कायलाइन दिसू लागली...
पवईच्या या हाय सोसायटी दुनियेतली संध्याकाळ गजबजलेली असते. रंगीबेरंगी विद्युत रोषणाईत पाण्याची कारंजी थुईथुई नाचतायत आणि प्रेमी कपल्स हातात हात घालून भटकतायत... फु़ड कॉर्नरवरून कूपनं देऊन आणलेली ग्रील्ड सॅन्डविचेस नाहीतर नूडल्स एकमेकांना भरवले जातायत... सोबत कोल्ड ड्रिंकचा ग्लास किंवा आइस्क्रीमचा कोन. हातात प्लास्टिक पिशवीचे ग्लोव्हज् घालून भय्या (इथंही भय्याचं बरं का..!) बिसलेरी वॉटरमध्ये बनवलेली पाणीपुरी खिलवतोय... थोडं थ्रिल म्हणून गो-कार्टिंगचा थरार जोड्याने अनुभवतोय... प्लॅनेट एममध्ये जाऊन लेटेस्ट म्युझिक एन्जॉय करतोय... त्यानं तिच्यासाठी झक्कास टॉप आणि जीन्स घेतलीय. तिनंही त्याच्यासाठी टी शर्टस् आणि सिक्स पॉकेटस् कार्गो खरेदी केलीय... दोघांनी मिळून केलेली ही पहिलीच एकत्र शॉपिंग.

मॉलमध्ये फिरून फिरून दोघंही थकतात... फुटपाथच्या पाय-यांवरच फतकल मारून बसतात. समोर रस्त्यावर हरत-हेच्या मॉडेलच्या कार पार्क केलेल्या. होंडा सिटी, पजेरो, लॅन्ड क्रूझरपासून सॅन्ट्रो, स्पार्क, अल्टो, वॅगन आरपर्यंत... वेगवेगळ्या आकाराची निरनिराळी मॉडेल्स... आपणही फोर व्हिलर घ्यायची ना, ती लाडिकपणे विचारते. हल्ली कार लोन इझिली मिळतं, नक्की घेऊ... तोही बिनधास्त सांगून टाकतो. मग किती इएमआय येईल, वगैरे कॅलक्युलेशन्स बसल्या जागी सुरू होतात... पोटात आग पडली की, पावलं आपसूक ‘सीसीडी’कडे नाहीतर ‘पिझ्झा हट’कडे वळतात. रोमॅण्टिक गप्पांमध्ये पाऊण-एक तास तरी सहज जातो...

हे सगळं घडतं मोहमयी हिरानंदानी कॉम्प्लेक्समध्ये. अर्थातच त्यासाठी तशी किंमतही मोजावी लागते. खिसा गरम असेल तरच पवई परवडते...

पवई लेकच्या काठावर पूर्वी रांगेने जोडपी बसलेली दिसायची. कधीकाळी इथं बोटिंगही चालायचं. पण आता कपल्सची संख्या फारच कमी झालीय, बोटिंगही बंद झालंय. लेकऐवजी प्रेमी कपल्स लार्सन अॅन्ड टुब्रो नाक्याजवळच्या गार्डनमध्ये जाऊन बसणं पसंत करतात.

गार्डनमध्येच जायचं असेल तर हिरानंदानी गार्डन एकदम बेस्ट. इटुकलं पिटुकलं नाही हे गार्डन. जंगलात आल्यासारखंच वाटतं. दगडही असे रचून ठेवलेत की, ओरिजनल गुंफा असाव्यात, असा भास होतो. बांबूंची वनं इथल्या सौंदर्याला आणखी चार चाँद लावतात. गार्डनमधला पाण्याचा कालवा, त्यात सोडलेले विविधरंगी जिवंत मासे पाहताना मज्जा येते. गार्डनच्या मधोमध उंच मचाणावरून चौफेर नजर फिरवता येते. गार्डन्समध्ये सुरक्षा गार्डही आहेत, पण इतके प्रेमळ की, झाडाझुडपात, दगडामातीत बिनदिक्कत पहुडलेल्या आणि रासलीलेत मग्न झालेल्या प्रेमीजनांना मुळीच हटकत नाहीत. आम पब्लिकसाठी सूर्यास्तानंतर हे गार्डन बंद होतं. पण गार्डकडे नोट सरकवली की, काळोख पडल्यानंतरही आत एन्ट्री मिळते. रात्रीच्या अंधारात इथं प्रितीची रातराणी बहरलेली असते...

दुर्दैवाने हा बहर फारकाळ टिकत नाही. कारण इथून परतीची वाट मोठी बिकट असते. रस्त्यावर प्रचंड ट्रॅफिक जॅम. बंपर टू बंपर ट्रॅफिक. इथून अंधेरी किंवा विक्रोळी, कांजूरमार्गला पोहोचायचे तर काजवे चमकतात डोळ्यापुढे...
मघाचं ड्रीमवर्ल्ड क्षणात अंतर्धान पावतं, आणि लोकलमधलं घामट जग आपली वाट पाहत ताटकळत असतं...

- सुनील घुमे